آدمهای خوب وقتی بد میشن، چرا بدترینن؟:
در روانشناسی به این «مجوز اخلاقی» میگویند: کسی که انباشتهای از رفتار خوب دارد، ناخودآگاه به خودش اجازه میدهد بعداً جبرانِ بدی کند. آزمایشها نشان داده افرادی که اول کار نیک انجام میدهند، در مرحله بعد حدود دو برابر بیشتر احتمال دارد تقلب کنند. پس بدِ بدِ آدمهای خوب، تبدیل نیست؛ تخلیه است. سؤال: آیا خوبیِ افراطی یک پیشپرداخت برای تاریکی است؟
راهکار:
این جمله را میشود از منظر «مجوز اخلاقی» نگاه کرد: انباشتِ خوبی، گاهی به آدمها اجازه میدهد بدیِ خود را تخلیه کنند؛ نه اینکه ذاتشان عوض شود. شاید بعضی آدمها در طولانمدت اصلاً «خوب» نبودهاند، فقط بدیشان را کمتوزیع کردهاند. این نگاه، دیدِ سیاهوسفید به «آدم خوب» و «آدم بد» را کم میکند.