آدمها؛ متغیرهایی که هرگز حل نمیشوند:
در ریاضیات، x یک مجهول است که با حل معادله آشکار میشود؛ اما در روانشناسی، شخصیت انسان به سیستمهای آشوبناک نزدیکتر است تا معادلات خطی. اثر مشاهدهگر در فیزیک کوانتوم هم نشان میدهد اندازهگیری، خودِ پدیده را تغییر میدهد؛ پس هر بار که کسی را «شناختید»، همان شناخت، نسخهٔ تازهای از او ساخته است. آدمها نه مجهولِ حلشدنی، که متغیرهایی خودبازتولیدکنندهاند.
راهکار:
آدمها را مثل معادله حل نکن؛ مجهول بودنشان نقص نیست، بلکه همانجاست که انتخاب، غافلگیری و معنا متولد میشود. اگر همه چیز معلوم بود، رابطه و شناخت به یک فرمول تکراری تبدیل میشد.