غافلگیری دیگران؛ وقتی هم باهوشتری هم احمقتر از تصورشان:
طبق پژوهشهای شناختی، «خطای پیشبینی دیگران» ریشه در سوگیری برجستگی دارد: مغز ما برای صرفهجویی در انرژی، افراد را در دستههای ساده قرار میدهد. اما مغز خودِ فرد، به دلیل «سوگیری تأیید» و دسترسی به خاطرات متناقض، تصویر پیچیدهتری از خودش دارد. کسی که این جمله را میگوید، نه ادعای ثبات، بلکه ادعای گریز از دستهبندی دارد؛ و غافلگیری، تنها پاسخ ممکن به یک سیستم غیرخطی است. آیا تو هم عمداً قضاوت دیگران را به هم میریزی؟
راهکار:
این جمله را میتوانی به یک آزمایش جذاب تبدیل کنی: باورهای غلطی را که دیگران دربارهات دارند بنویس و در موقعیتهای مناسب رفتاری خلافِ پیشبینیشان انتخاب کن؛ به این ترتیب غافلگیری به ابزاری برای بازتعریف رابطه تبدیل میشود.