آدم های غمگین خندان

آدم‌های خندان و خاطرات دردناک پنهان:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز انسان برای تشخیص خنده‌ی واقعی از تصنعی تکامل نیافته است؛ حتی خنده‌ی اجباری هم اندورفین و سروتونین آزاد می‌کند و درد را موقتاً کم می‌کند. به همین دلیل در برخی فرهنگ‌های سوگواری، خنده و گریه کنار هم دیده می‌شوند: بدن دارد راهی برای تنظیم درد پیدا می‌کند. پس این جمله فقط استعاره نیست؛ یک سازوکار عصبی است. آیا خنده برای شما سپر بوده یا پنجره؟

راهکار:

این نگاه را معکوس کن: شاید خنده نه پنهان‌کردن درد، بلکه شیوه‌ی مغز برای زنده ماندن کنار آن باشد؛ تلخ و شیرین را بپذیر.