آدم های در دسترس

بعضیا مثل تخت بیمارستان؛ کنایه‌ای سنگین و پرمعنی:

تا پیش از قرن نوزدهم در اروپا، بیمارستان‌ها تخت اختصاصی نداشتند؛ دو تا شش بیمار غریبه همزمان روی یک تخت می‌خوابیدند و عفونت‌ها آزادانه بین آن‌ها جابه‌جا می‌شد. تخت بیمارستان قرن‌ها دقیقاً جایی بود که همه در آن شریک می‌شدند؛ این استعاره از نظر تاریخی هم واقعی‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد.

راهکار:

این تشبیه را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: تخت بیمارستان شاید زیاد استفاده شود، اما هر بار ضدعفونی می‌شود و هنوز تنها جایی است که آدم‌ها در بدترین لحظه‌ها به آن پناه می‌برند؛ شاید بعضی آدم‌ها هم در عین در دسترس بودن، ناجی لحظه‌های بحرانی‌اند.