ما بد نیستیم، بدگو زیاد داریم؛ نگاهی به قضاوتهای اطراف:
تحقیقات روانشناسی تکاملی میگوید بدگویی یک ابزار قدیمی برای بقای گروه است؛ با بدگفتن از دیگران، مرزهای اعتماد درونگروهی محکمتر میشود. جالبتر اینکه حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد گفتگوهای روزمره به غیبت و ارزیابی دیگران اختصاص دارد. پس بدگوها فقط آدمهای بدی نیستند، بلکه سیستم هشدار اجتماعی ما هستند. سؤال این است: اگر بدگویی چنین کارکردی دارد، چطور به ابزاری برای تخریب تبدیل میشود؟
راهکار:
اینجا میتوانی این جمله را به یک پرسش گفتگوبرانگیز تبدیل کنی: «بدگویی از ما چه چیزی را لو میدهد؟» و از مخاطبان بخواهی تجربههایشان را از برخورد با بدگویی تعریف کنند تا بحث جمعی شکل بگیرد.