آرام دروغ بگویید؛ اینجا کسی احمق نیست:
دروغگویی از نظر عصبشناسی فعالیتی پرهزینه است: مغز برای باورپذیر کردن دروغ باید حقیقت را مهار کند و همزمان یک روایت جایگزین بسازد. پژوهشها میگویند دروغهای خونسرد و کمارتباط موفقترند چون بار شناختیِ گوینده را کمتر نشان میدهند. و نکتهی عجیبتر: کسانی که خودشان دروغ میگویند، دروغ دیگران را بهتر تشخیص میدهند؛ همان مدارهای عصبی در آنها فعال است. آیا دروغِ آرام را از دروغِ شتابزده جدا میکنید؟
راهکار:
بازنویسی: این جمله در اصل اعتراف به هوش شنونده است؛ چون اگر واقعاً احمق بود، متوجه تیکه یا دروغ نمیشد.