آدم های بی منطق

چقدر سخته به آدم احمق ثابت کنی احمقه!:

اثر دانینگ-کروگر می‌گوید آدم‌هایی که کمترین دانش را دارند، بیشترین اعتمادبه‌نفس را در قضاوت‌هایشان نشان می‌دهند؛ چون برای تشخیص نادانی خود، دقیقاً همان مهارتی را لازم دارند که ندارند. پس تلاش برای اثبات حماقت به یک احمق، یک پارادوکس شناختی است: اگر بفهمد احمق است، دیگر احمق نیست. به همین دلیل بحث با ابله، مثل بازی شطرنج با کبوتر است؛ مهم نیست چقدر خوب بازی کنی، مهره‌ها را می‌پاشد و راه می‌رود. آیا هنوز با کبوترها شطرنج بازی می‌کنید؟

راهکار:

شاید بار سنگین این جمله از جنسِ «نیاز به تأیید» باشد؛ نه حماقت طرف مقابل. هرکس که دنبال اثبات حماقت دیگری است، ناخودآگاه می‌خواهد بگوید: من باهوش‌ترم. یک نگاه دیگر: رها کردن بحث، قوی‌ترین اثباتِ خِرد توست.