قدر دونستن دیگران؛ نقش آدمهای بیاثر در زندگی:
در روانشناسی ادراک، «اثر کنتراست» نشان میدهد مغز ارزش را مطلق نمیسنجد؛ اگر اول دستت را در آب سرد بگذاری، آب ولرم داغ حس میشود. در روابط هم آدمهای بیکیفیت مثل همان آب سردند: حضورشان آستانهٔ قدردانی را جابهجا میکند. حتی سلولهای گانگلیونی شبکیه با مهار جانبی، لبههای تصویر را تیزتر میکنند تا تفاوت دیده شود. اگر همه عالی بودند، اصلاً میتوانستیم قدر بدانیم؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «اقتصاد توجه» دید: آدمهای بیاثر یا آزاردهنده مثل نویز در یک سیگنال هستند؛ مغز برای حفظ تعادل، سیگنالهای مثبت را برجستهتر میکند. از این زاویه، حضورشان نه یک اتفاق، بلکه تنظیمکنندهٔ نامرئی قدردانی است.