آدمهای عصبی و مهربانی پنهانشان:
تحقیقات نوروساینس نشون میده که افراد با اضطراب بالا، آمیگدال فعالتری دارند که باعث میشه نشانههای تهدید رو زودتر تشخیص بدن. جالبه که همین سیستم باعث افزایش همدلی هم میشه، چون مغز برای درک درد دیگران هم از همین مدارها استفاده میکنه. پس عصبی بودن میتونه نشانهای از حساسیت بالاتر به نیازهای دیگران باشه. آیا این یعنی مهربانی واقعی گاهی پشت نقاب اضطراب پنهان میشه؟
راهکار:
این نگاه میتونه یک بازتعریف جذاب باشه: تحقیقات نشون میده افراد مضطرب اغلب به خاطر حساسیت بالاتر، بیشتر به فکر دیگران هستند. شاید بهتر باشه بپرسیم چطور میتونیم این مهربونی رو در خودمون پرورش بدیم؟