یک وجب شهر و هکتارها آدمفروشی؛ طنز تلخ زندگی شهری:
در مناطق با تراکم بالای شهری، میزان کورتیزول (هورمون استرس) تا ۲۱٪ افزایش مییابد و فضای شخصی به شدت کاهش پیدا میکند؛ این فشار فیزیولوژیک مستقیماً به رقابت اقتصادی و «فروختن» مداوم خود گره خورده است. نکته تاریکتر اینکه مغز در چنین ازدحامی، توانایی همدلی را موقتاً از دست میدهد و انسانها را به کالا تقلیل میدهد.
راهکار:
این عبارت میتواند به یک کمپین هنری اعتراضی تبدیل شود: تصور کن این جمله به صورت گرافیتی روی دیوارهای شلوغترین خیابان شهر نقش ببندد.