نقاب آدمها و از بین رفتن اعتماد:
نظریهی «ناسازگاری خود» هیگینز میگوید وقتی کسی انکار میکند «آن آدم نیستم»، ذهن تو یک تصویر ایدهآل از او میسازد؛ اما مغز او برای حفظ این تصویر، ناگزیر دروغهای کوچک میبافد. پژوهشهای علوم اعصاب نشان داده انکار یک صفت، همان صفت را در حافظهی شنونده تقویت میکند؛ به همین میگویند «تقویت از طریق انکار». یعنی جملهات دقیقاً جایی نشسته که حافظه، او را با همان ویژگیای که انکار کرد ذخیره کرده است. آیا این یعنی هر انکاری نوعی اعتراف است؟
راهکار:
میتوانی این جمله را از زاویهی دیگری ببینی: تو به نسخهای که از او در ذهن ساخته بودی واکنش نشان دادی، نه به خودِ واقعیاش؛ حالا نسخهی واقعی جلوی توست.