سیب نیوتن و ۴۰ هزار جسد: چرا انسانیت را نیاموختیم؟:
پدیده «خستگی از دلسوزی» نشان میدهد مغز انسان برای همدردی با تعداد زیاد قربانیان محدودیت دارد. طبق تحقیقات عصبشناسی، وقتی تعداد قربانیان از یک نفر به دو نفر میرسد، فعالیت بخش همدلی مغز کاهش مییابد. جاذبه برای همه یکسان عمل کرد، اما انسانیت نیاز به دیدن چهرهها دارد. آیا راهی برای غلبه بر این کرانمندی ذهنی وجود دارد؟
راهکار:
شاید انسانیت نه در افتادن، که در برخاستن دیگران معنا پیدا میکند. هر جسد یک داستان است؛ اگر به جای عدد، نامها را ببینیم، شاید قانون دیگری کشف شود.