طنز تلخ: دلگرمی مرگ آدم برفی:
در فیزیک، ذوب یک فرآیند گذار فاز است که در آن نظم به بینظمی تبدیل میشود. برای یک آدم برفی، «گرمی» دقیقاً همان نیرویی است که ساختار منظم بلورهای یخ او را به بینظمی مولکولهای آب مبدل میسازد. این پارادوکس زیبایی است: چیزی که برای ما حیاتبخش است، برای او پایان تعریف شدهاش محسوب میشود. آیا پایان یک ساختار، آغاز ساختاری دیگر نیست؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: شاید «دلگرمی» همان آفتاب باشد که آدم برفی را به سفر تبدیل میکند، نه به نیستی.