آدم بی‌جایگزین

آدم بی‌جایگزین؛ یک روایت عاشقانه از خاص بودن:

در روانشناسی، مدل «گسترش خود» می‌گوید وقتی کسی عمیقاً وارد زندگی‌مان می‌شود، منابع و هویت او در «خود» ما ادغام می‌شود؛ در سطح مغز، تصویر ذهنی او با شبکه‌های مرتبط با خودمان همپوشانی پیدا می‌کند. به همین دلیل تصور جایگزینی او نه وابستگی، بلکه تهدیدی برای مرزهای هویت است. آیا شما هم تجربه کرده‌اید که حتی فکر فقدانش، احساس از دست دادن بخشی از خودتان باشد؟

راهکار:

این حس رو می‌شه معکوس هم دید: اگه کسی برای تو بی‌جایگزینه، احتمالاً تو هم برای یک نفر بی‌جایگزینی؛ فقط هنوز نمی‌دونی برای کی.