آدم به آدم نمی‌رسد

ما معمولی‌ها و حقیقت تلخ آدم به آدم نرسیدن:

مطالعات روان‌شناسی اجتماعی می‌گوید «شکاف همدلی» باعث می‌شود فکر کنیم دیگران کمتر از ما احساس تنهایی می‌کنند. در واقع آدم‌ها در جمع هم تنها می‌مانند؛ چون هرکس نقاب «طبیعی بودن» به صورت می‌زند. برای ما معمولی‌ها زمین گرد نیست چون همیشه کسی هست که افق دید ما را کج کند؛ اما آمار نشان می‌دهد حتی در شهرهای شلوغ، بیش از نیمی از جوان‌ها احساس بی‌کسی می‌کنند. سوال این است: اگر همه تنها هستند، چرا هیچ‌کس جلو نمی‌آید؟

راهکار:

برای آدم‌های معمولی، رسیدن به آدم‌ها شاید سخت باشد، اما رسیدن به خودِ واقعی‌ات از همین حالا شروع می‌شود؛ همان‌جایی که زمین زیر پایت را گرد می‌کند.