آدم بدی که خوبی دیگران را میخواهد:
یه حقیقت جالب: تو روانشناسی به این حالت «سندرم یاور» (Helper Syndrome) میگن. افرادی که خودشون رو «بد» میدونن ولی مدام دنبال خوبی برای دیگرانن، اغلب از دوران کودکی یاد گرفتن که برای جلب محبت باید فداکار باشن. جالبتر این که تحقیقات نشون داده این آدمها در تستهای همدلی بالاترین نمرات رو دارن. پس شاید این «بدی» که ازش حرف میزنی، در واقع یه زخم قدیمیه، نه ذات واقعی تو.
راهکار:
این حس که تو «آدم بدی» چون دیگران رو خوب میخوای، یه تحریف شناختی رایجه. روانشناسی میگه altruism واقعی اغلب با عزت نفس پایین همراهه نه با بدذاتی. شاید وقتشه تعریف خودت از «خوبی» رو عوض کنی: خوب بودن یعنی مرز گذاشتن هم.