مشکل از مهربانی تو نیست، از ذات بعضیهاست:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگوید مهربانی برای بعضیها «تهدید» است؛ چون با باور ناخودآگاهِ «من لایق محبت نیستم» درگیر میشوند و ناهماهنگی شناختی را با سردی یا بیاحترامی جبران میکنند. مهربانی آینهای است که چهره واقعی طرف مقابل را نشان میدهد، نه ارزشِ تو را. آیا تا حالا کسی از خوبیِ تو عصبانی شده؟
راهکار:
مهربانیِ تو مثل باران است؛ اگر زمین شور باشد خشک میماند. این متن میتواند یک مرز ذهنی باشد: تو خوب باش، اما خوبیِ دیگران را معیار ارزش خودت نکن.