چرا همیشه می‌گوییم عیبی ندارد ولی هیچوقت نمی‌گوییم گناه دارد؟:
مفهوم «گناه‌زدایی تدریجی» رو آلبرت بندورا تو نظریه‌ی «کناره‌گیری اخلاقی» توضیح میده: آدما با برچسب‌های بی‌خطر (مثل «عیبی نداره»)، رفتارهای اشتباه رو توجیه می‌کنن تا وجدانشون راحت باشه. جالب اینجاست که مغز وقتی تکرار بشه، دیگه زنگ خطر رو به صدا در نمیاره. واقعاً چند بار تا حالا به خودت گفتی «این کار اشتباهه» و ایستادی؟
راهکار:
این سوال یک تله‌ی روانی رو نشون میده: وقتی مدام می‌گیم «عیبی نداره»، داریم هنجارهای اخلاقی رو تدریجی جابه‌جا می‌کنیم. به جای «گناه داره» گفتن، شاید بهتره از خودمون بپرسیم: «آیا این کار رو با نسخه‌ی ایده‌آل خودم هم انجام می‌دم؟»