عدالت و انسانیت

عدالت در جایی که انسانی نبود:

در فلسفه‌ی یونان باستان، 'عدالت تالوسی' هر انسان خطاکار را با سنگسار تا مرگ مجازات می‌کرد؛ دقیقاً جایی که 'قانون' بود اما 'انسانیت' نه. این پارادوکس هنوز در سیستم‌های حقوقی مدرن تکرار می‌شه. سوال به جامعه: آیا عدالت بی‌روح ارزش دفاع داره؟

راهکار:

این بیت رو میشه از زاویه‌ی «عدالت بدون مجری انسانی» بازتعریف کرد: مثل الگوریتم‌های قضایی امروز که عادلانه‌اند ولی بی‌روح. شاید سوال اصلی اینه: آیا عدالت بدون شفقت می‌تونه وجود داشته باشه؟