چرا به کارما میگوییم عدالت خدا؟:
از نظر روانشناسی، باور به عدالت کیهانی (کارما) یک سامانه خودتنظیمی مغز است. پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهند که قشر کمربندی پیشین مغز، همان ناحیهای که خطا و بیعدالتی را محاسبه میکند، هنگام تجربه بیانصافی به شدت فعال میشود. جالب اینجاست که فرقی نمیکند اسمش را کارما بگذاری یا عدل الهی، مغز تو بیعدالتی را مثل یک خطای محاسباتی دردناک پردازش میکند. انگار فطرت، مدارهای عصبی خودش را دارد. آیا این همان «فِطرَةَ اللَّهِ» نیست که در سختافزار مغز حک شده؟
راهکار:
از منظر فیزیک مدرن، اصل علیت و قانون سوم نیوتن (هر کنشی را واکنشی است) نمونهای از «عدالت» در تار و پود جهان است. حتی در نظریه آشوب، اثر پروانهای نشان میدهد که کوچکترین عمل، بازتابی اجتنابناپذیر دارد. میتوانی این تشابه علمی را ردیف کنی تا نشان دهی باور به عدل الهی فقط یک مفهوم دینی نیست، بلکه در ساختار خود واقعیت هم ریشه دارد.