کارما و عدالت؛ چرا باور داریم هر کس نتیجه کارش را میبیند؟:
در متون باستانی هند، «کارما» در اصل به معنای «کنش» است، نه پاداش یا انتقام. اما نکته شگفتانگیز اینجاست: روانشناسان اجتماعی به پدیدهای به نام «خطای جهان منصفانه» اشاره کردهاند؛ یعنی مغز ما تمایل دارد در اتفاقات تصادفی الگوی عدالت ببیند و باور کند هر کس همان چیزی را میگیرد که لیاقتش را دارد، حتی وقتی شواهدی وجود ندارد. این سوگیری شناختی باعث میشود کارما را در رنج دیگران ببینیم و حس کنیم عدالت اجرا شده است. آیا این باور ما را به آرامش میرساند یا چشممان را بر بینظمی جهان میبندد؟
راهکار:
کارما در معنای دقیقش پاداش و تنبیه نیست، بلکه قانون علت و معلول است. این جمله را میتوان اینگونه کامل کرد: هر انتخابی زنجیرهای از پیامدها را آغاز میکند و گاه عدالت در غیرمنتظرهترین زمان ظاهر میشود.