عدالت دیر

کارما دیر می‌آید ولی هیچ پیامی را بی‌جواب نمی‌گذارد:

در علوم شناختی به این «تأخیر در پیامد» می‌گویند: هرچقدر فاصله بین رفتار و نتیجه بیشتر شود، مغز ارتباط علت‌ومعلولی را ضعیف‌تر رمزگذاری می‌کند. به همین دلیل کارما دیر آنلاین می‌شود تا ما امنیتِ کاذب فراموشی را تجربه کنیم و همان رفتار را تکرار کنیم؛ این دقیقاً همان حلقه‌ی اعتیاد است. آیا تا حالا دقت کرده‌ای همان چیزی که «فراموشش کرده‌ای» دوباره سر راهت سبز می‌شود؟

راهکار:

این ایده را می‌توان از «انتقام کیهانی» به «بازخورد واقعی» تغییر داد: کارما فقط برای خطاها پیام نمی‌فرستد؛ برای کارهای درست هم جواب می‌دهد، فقط صدایش را کمتر می‌شنویم.