قاضی برای دختران این سرزمین؛ وعده یا واقعیت؟:
در تاریخ حقوق، «عدالت برای همه» اغلب یک استثنا بوده، نه قاعده. در یونان باستان فقط مردان آزاد شهروند محسوب می‌شدند و حق دادخواهی داشتند؛ زنان در دسته «صغار دائمی» قرار می‌گرفتند. حتی واژه «قاضی» از ریشه «قضی» به معنای پایان دادن است، نه الزاماً بی‌طرفی. برای همین وقتی می‌گویند «برای دختران هم هست»، یعنی عدالت هنوز یک امتیاز جنسیتی است که باید توزیع شود، نه یک پیش‌فرض همگانی. آیا آماده‌ایم عدالت را از اسم خاص به فعل روزمره تبدیل کنیم؟
راهکار:
این جمله را می‌شود از زاویه‌ی «استثنا بودن عدالت» دید: وقتی می‌گوییم «برای دختران هم هست»، یعنی هنوز عدالت برای نیمی از جامعه یک وعده است، نه یک اصل. شاید پیشنهاد خلاقانه این باشد که به‌جای انتظار برای قاضی، مصداق‌های کوچک انصاف روزمره را ثبت و روایت کنید تا «عدالت» از تیتر به رفتار تبدیل شود.