دروغ برای حفظ آبرو: طبیعت انسانی یا انتخاب؟:
تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد مغز انسان به‌طور پیش‌فرض حقیقت را می‌پذیرد (حقیقت‌پیش‌فرض) و دروغ‌گویی نیاز به پردازش شناختی سنگین‌تری دارد. اما در فرهنگ‌های آبرومحور، دروغ گفتن برای «خوب جلوه دادن» خود به‌قدری رایج است که به عادت ناخودآگاه تبدیل می‌شود. این پارادوکس جالب: هرچه بیشتر دروغ بگوییم تا آبرو بماند، کمتر اعتماد واقعی می‌سازیم.
راهکار:
این نگاه تلخ به دروغ‌گویی ریشه در فرهنگ «آبروداری» دارد. در جوامع شرقی، گاهی دروغ نه برای فریب، بلکه برای حفظ تصویر اجتماعی گفته می‌شود. اما روان‌شناسان می‌گویند اعتماد پایدار تنها با حقیقت ساخته می‌شود، هرچند تلخ باشد.