آبرو بردن با دروغ

دو روی سکه دروغ: نجات یا نابودی:

در فلسفه اخلاق، این تناقض در «معضل دروغ مصلحتی» کلاسیک است. ایمانوئل کانت معتقد بود هر دروغی، حتی برای نجات جان، کرامت انسانی را نقض می‌کند، در حالی‌که فایده‌گرایان مانند بنتام می‌گویند دروغی که نتیجه‌اش بیشترین خیر برای بیشترین افراد باشد، اخلاقی است. آیا می‌توان مرزی عینی بین این دو نوع دروغ تعریف کرد؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، میتوانید به مفهوم «دروغ سفید» در روانشناسی اجتماعی یا نظریه «پنجره‌های جوهری» برای مدیریت اطلاعات نگاه کنید. این مفاهیم لایه‌های دیگری به بحث اضافه می‌کنند.