چرا عاشق شدن یعنی اشک ریختن؟:
اشکِ احساسی ترکیبی شیمیایی دارد؛ پرولاکتین و هورمونهای استرس را از بدن بیرون میریزد و سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال میکند. پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد گریه پس از دلشکستگی مثل یک تنظیمکننده عصبی عمل میکند و ضربان قلب را آرام میکند. پس اشک ریختن در عشق نه ضعف، که مکانیسم تکاملی التیام است. اگر اشک بود، یعنی مغز دارد زخم را پاک میکند؛ سؤال این است: چرا هنوز گریه را نشانه بیآبرویی میدانیم؟
راهکار:
میتوان این بیت را از زاویهای دیگر بازتعریف کرد: اشک نشانهی زنده بودن احساسات است، نه از دست رفتن آبرو؛ شاید آبرو همان شجاعتِ نشان دادنِ درد باشد.