عبور از ترس کودکی

از تاریکی کودکی تا ترس از زندگی:

ترس از تاریکی در کودکان اغلب یک مکانیسم تکاملی است: شب یعنی کاهش دید، یعنی آسیب‌پذیری بیشتر در برابر شکارچی. اما ترس از زندگی در بزرگسالی معمولاً ریشه در «عدم تحمل ابهام» دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند مغز انسان عدم قطعیت را مانند یک تهدید فیزیکی پردازش می‌کند؛ به همین دلیل است که انتخاب‌های بی‌شمار زندگی می‌توانند از تاریکیِ مطلق هم ترسناک‌تر به نظر برسند، چون تاریکی حداقل مرز مشخصی دارد.

راهکار:

ترس از زندگی اغلب نه از خود زندگی، بلکه از پیش‌بینی‌پذیریِ کمِ آن می‌آید. مغز انسان ناشناخته را تهدید می‌بیند، حتی اگر تهدیدی واقعی وجود نداشته باشد. اگر این حس به یک جمله قابل تبدیل است، یعنی هنوز در حال گفت‌وگو با کودکیِ خود هستید، نه تسلیمِ آن.