چشمهایت، آخرین مرزی که نمیتوانم از آن عبور کنم:
جالب است بدانید که مردمک چشم هنگام دیدن فرد موردعلاقهتان ناخودآگاه گشاد میشود و این پدیدهی فیزیولوژیک قرنها الهامبخش شاعران بوده. چشمها تنها عضوی از بدن هستند که مستقیماً به مغز متصلاند و هر نگاه، یک نقشهی کامل از هیجانات درونی را فاش میکند. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا این مرزِ بهظاهر ساده اینقدر نفوذناپذیر است؟
راهکار:
بهجای «مرز»، میتوانی به چشمها به چشم یک «پل» نگاه کنی. عبور نکردن از این مرز شاید نشانهی احترام به حریم احساسی طرف مقابل است، نه ضعف عشق.