عیب‌های طرف مقابل

عشق واقعی یعنی پذیرش نقص‌های طرف مقابل:

در روانشناسی به این پدیده 'پذیرش بی‌قید و شرط' می‌گویند؛ همان چیزی که کارل راجرز آن را شرط اصلی رشد عاطفی می‌داند. نکته جالب: مغز انسان در مواجهه با کسی که نقص‌هایش را می‌پذیرد، دوپامین و اکسی‌توسین بیشتری ترشح می‌کند - یعنی عشق واقعی یک واکنش شیمیایی به امنیت است. آیا تا به حال چنین تجربه‌ای داشته‌اید؟

راهکار:

این تعریف، عشق را از یک احساس منفعل به یک کنش آگاهانه تغییر می‌دهد. در واقع، عشق واقعی یعنی دیدن نقص‌ها و باز هم ماندن - همان 'پذیرش بی‌قید و شرط' که کارل راجرز از آن صحبت می‌کند.