در دنیای قابیل، عباس باش:
داستان قابیل و هابیل کهنترین روایت از قتل برادر در تاریخ بشر است. جالب این که در روانشناسی، «قابیلوارگی» را با «ناهماهنگی شناختی» توضیح میدهند: وقتی فرد کار بد خود را با «تقصیر دیگران» توجیه میکند. اما «عباس» نماد «تعهد به اصول» در برابر فشار گروهی است. آیا واقعاً در دنیای امروز میتوان بدون خیانت به خود، «عباس» ماند؟
راهکار:
این جمله یک انتخاب اخلاقی را در برابر فشار جمع برجسته میکند. اما «عباس بودن» در عمل یعنی چه؟ میتوان آن را به وفاداری به ارزشهای شخصی در محیطهای سمی تعبیر کرد. پیشنهاد میکنم یک بار لیست کنید: در کدام موقعیتهای روزمره میتوانید بهجای راحتطلبی، شجاعت «نه» گفتن داشته باشید؟ همین تمرین کوچک، شما را یک قدم به «عباس» شدن نزدیکتر میکند.