نفروختن «نبودن» به «بودن» دیگری:
در روانشناسی، این حالت «خودارزشمندی درونزا» نام دارد، برخلاف «خودارزشمندی برونزا» که وابسته به تأیید دیگران است. مطالعات نشان میدهند پایهریزی هویت روی وجود مستقل، سنگ بنای سلامت روان و روابط بالغانه است. آیا این نگرش را یک قدرت میدانید یا یک محدودیت در پیوند عاطفی؟
راهکار:
این جمله را میتوان از منظر فلسفهی اگزیستانسیالیسم «سارتر» باز کرد: او میگفت انسان با «عمل» خودش معنا و ارزش میسازد، نه با تایید یا بودن برای دیگری. شاید تمرین نوشتن یک پاراگراف دربارهی «من کیستم، بدون اشاره به کس دیگری» جالب باشد.