آب زلال

مُردآب؛ یادآوری روزهای زلال:

آب راکد به دلیل کاهش اکسیژن، بستر رشد باکتری‌های بی‌هوازی می‌شود که متان و سولفید هیدروژن تولید می‌کنند – همان گازی که بوی تخم‌مرغ گندیده می‌دهد. اما همین آب روزگاری جاری و زلال بوده. آیا راکد بودن همیشه پایان راه است یا فقط یک مرحله‌ی موقت در چرخه؟

راهکار:

این بیت به ما یادآوری می‌کند که هر وضعیت راکدی ریشه در روزهای زلال دارد. شاید با کندوکاو در گذشته‌ی آن، راهی برای جاری‌سازی دوباره پیدا کنیم.

زیر آب و دوستی با ماهی ها:

رودخانه‌ای با آبی زلال و ماهی‌های رفیق:

پژوهش‌ها نشان داده‌اند برخی ماهی‌ها مانند قزل‌آلا و کپور می‌توانند انسان‌ها را از روی چهره یا رفتار تشخیص دهند و حتی به کسی که به آن‌ها غذا می‌دهد نزدیک‌تر شوند. در آب‌های زلال هم دید ماهی‌ها بیشتر است و رفتار اجتماعی‌شان پیچیده‌تر دیده می‌شود. رفاقت ماهی‌ها غریزی است یا آموختنی؟

راهکار:

می‌توان این متن را استعاره‌ای از روابطی دید که در آن‌ها هم شفافیت هست و هم امنیت؛ جایی که غرق شدن ترسناک نیست، چون اطرافت را موجوداتی مهربان پر کرده‌اند.