آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیرم

آبی‌تر از آنیم که بی‌رنگ بمیریم؛ شعری درباره مقاومت:

آبی کوتاه‌ترین طول‌موج مرئی را دارد و بیش از هر رنگ دیگری در جو پراکنده می‌شود؛ برای همین آسمان آبی است. در تاریخ هنر، «آبی پروس» نخستین رنگدانه مصنوعی بود که بدون هیچ موجود زنده‌ای ساخته شد؛ انگار آبی همیشه یک قدم از طبیعت جلوتر است. در ادبیات فارسی نیز آبی اغلب نشانِ فاصله از خاک و نزدیکی به عمق یا تعالی است.

راهکار:

میشود اینطور هم خواند: آبیِ این بیت نه یک رنگ، بلکه شدتِ زنده‌بودن است؛ آن‌قدر اشباع که حتی مرگ هم نمی‌تواند آن را خنثی کند. «شیشه نبودن» هم یعنی شکستن، مسیرِ سنگ‌ها نیست.