آب ریختن در ضرب المثل

گاهی تف کردن از آب ریختن مقدس‌تر است؛ کنایه‌ای نیش‌دار:

در ایران باستان آب چنان مقدس بود که تف کردن در آن گناهی بزرگ شمرده می‌شد و آلودن آب با هر ناپاکی کیفر داشت. حالا این جمله طعنه‌آمیز همان مفهوم را وارونه می‌کند: بی‌حرمتی پنهانی و غیبت («تف پشت کسی») گویی مناسکی مقدس‌تر از اسراف آشکار آب شده است. این وارونگی اخلاقی، نمونه‌ای از «نفاق اجتماعی» است که در آن خطاهای پنهان توجیه می‌شوند ولی خطاهای مشهود به‌شدت تقبیح می‌گردند.

راهکار:

شاید تلخی این جمله از آنجا باشد که ریاکاری جمعی در نکوهشِ خطاهای کوچک، گاهی از خودِ آن خطا زشت‌تر است. انگار تف پنهانیِ پشت سر را رسمی نانوشته تقدیس می‌کنیم، ولی به آب ریختن علنی انگ بی‌حرمتی می‌زنیم.