عیب بینی دیگران

چرا دیگران عیب خود را نمی‌بینند؟ (سوگیری نقاط کور):

آیا می‌دونستید که این دقیقاً همون «سوگیری نقاط کور» (Blind Spot Bias) در روان‌شناسیه؟ یعنی ما نقص‌های خودمون رو خیلی کمتر از دیگران می‌بینیم، چون مغزمون برای حفظ تصویر مثبت از خودش یه جور فیلتر اعوجاجی داره. جالب‌تر این که هرچی آدم نابیناتر نسبت به عیب خودش باشه، بیشتر فکر می‌کنه بقیه کورن. این پارادوکس رو «اثر دانینگ-کروگر» هم تقویت می‌کنه. سوال حالب: آیا این ویژگی از نظر تکاملی به نفع بقای گروه بوده؟

راهکار:

این پدیده ریشه در «سوگیری نقاط کور» داره: مردم معمولاً عیب‌های دیگران رو بهتر از عیب‌های خودشون تشخیص می‌دن چون مغز برای حفظ عزت نفس، خودآگاهی انتقادی رو فیلتر می‌کنه. یه تمرین ساده: از دوست صمیمیت بخواه سه تا عیب ریز تو رو صادقانه بگه.