آب بی تو حرام

شراب با تو حلال است؛ شعر عاشقانه سعدی:

مغز در حالت عشق، فعالیت قشر پیش‌پیشانی را کاهش می‌دهد و سیستم پاداش را بیش‌فعال می‌کند؛ به همین دلیل مرزهای اخلاقی سیال می‌شوند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند دوپامین بالا می‌تواند ارزیابی ریسک را به‌شدت مختل کند. آیا عشق واقعاً احکام را نسبی می‌کند یا فقط درک ما را؟

راهکار:

این بیت را می‌توان از دریچه‌ی روان‌شناسی مدرن بازخوانی کرد: عشق، سامانه‌ی ارزش‌گذاری مغز را بازتنظیم می‌کند؛ چیزهای ممنوع به‌عنوان پاداش و نبود معشوق به‌عنوان تهدید پردازش می‌شود.