تنها دروغی که دوست دارم:
در روانشناسی، این پارادوکس «عشق به درد» نام دارد. مغز در روابط آسیبزا، مسیرهای عصبی مشابه اعتیاد را فعال میکند؛ ترشح دوپامین در چرخهٔ آشوب و آشتی، وابستگی به منبع درد را تقویت میکند. آیا این وابستگی شبیه Stockholm Syndrome در سطح عاطفی نیست؟
راهکار:
این متن میتواند شروع یک شعر بلند یا داستان کوتاه دربارهٔ پارادوکس عشق و دروغ باشد. شاید نوشتن از زاویه دید «دروغ» به عنوان یک شخصیت، ایدهای برای بسط آن باشد.