اعتراف به بدی

اعتراف به بدی و شرمندگی از خوبی‌های دیگران:

آیا می‌دانستید در روانشناسی به این رفتار 'مجوز اخلاقی' می‌گویند؟ وقتی کسی مدام از خوبی‌هایش می‌گوید، در واقع دارد برای خودش اجازه می‌خرد تا بعداً بد کند. پس شاید شرمنده شدن شما دقیقاً هدف اوست! فکر می‌کنید این کار بیشتر برای کنترل شماست یا خودفریبی؟

راهکار:

این جمله یک مکانیسم دفاعی را روایت می‌کند: یادآوری مداوم خوبی‌ها برای ایجاد احساس گناه در مخاطب. اما واقعیت این است که کسی که نیاز به اثبات خوبی خود دارد، معمولاً درونش خالی است. شاید بهتر باشد به جای شرم، این سوال را بپرسید: 'چرا او اینقدر به تعریف کردن نیاز دارد؟'