به هیچکس اعتماد نکن؟ مرز اعتماد به خود و دیگران:
در نظریه بازیهای تکراری، استراتژی «همکاری در گام اول، سپس تلافی» (tit-for-tat) برنده است، نه بیاعتمادی مطلق. پژوهشهای اعتماد اجتماعی نشان میدهند بیاعتمادی فراگیر هزینه مبادله را بالا میبرد و اعتماد به خود، پیشبین بهتری برای اعتماد سنجیده به دیگران است. آیا بیاعتمادی مطلق، خودش نوعی اعتماد کور به ترس نیست؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این جمله دو لایه دارد؛ «به هیچکس اعتماد نکن» و «به خودت اعتماد کن». اگر لایه اول را مطلق بگیریم، اعتماد به خود هم به انزوا تبدیل میشود. اما میشود آن را اینطور خواند که اعتماد، طیفی است: از اعتماد به خود تا اعتماد سنجیده به دیگران، هر بار با شواهد و مرزهای کوچک. اعتماد به خود یعنی توان دیدن الگوها، نه بستن همه درها.