اعتماد شفا است، وفا نیست؛ نگاهی روانشناسانه:
در علم عصبشناسی، اعتماد ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد که مستقیم کورتیزول را کاهش و سرعت ترمیم زخمهای فیزیکی را بالا میبرد. به همین دلیل، بیاعتمادی مزمن با التهاب و بیماریهای قلبی مرتبط است. اگر اعتماد حکم شفا دارد، چرا آن را به راحتی خرج میکنیم؟
راهکار:
اعتماد مانند سیستم ایمنی روان است که زخمهای کهنه را ترمیم میکند، اما وفاداری صرفاً یک قرارداد اجتماعی است. گیرم وفاداری را از کسی گرفتی، ولی بدون اعتماد، همچنان در التهاب خواهی بود. نکته اینجاست: شفای واقعی از درون و با رهاکردن توقع وفاداری آغاز میشود.