اعتماد و واقعیت

اعتماد به خود؛ مرز میان ساحل و دریا:

اثر دانینگ-کروگر می‌گوید کم‌مهارت‌ها اعتماد بیش از حد دارند و ماهرها تردید. اعتماد به خود بدون بازخورد واقعیت، پارو زدن در تاریکی است. دریانوردان پیش از اقیانوس، عمق و جزرومد ساحل را کالیبره می‌کنند؛ ساحل مرجع است، نه زندان. تفاوت ساحل و دریا همان تفاوت اطمینان و شجاعت است.

راهکار:

اعتماد به خود، انکار ساحل نیست؛ مهارت شناختن عمق است. ساحل امنیت و نقطه شروع است، دریا امکان و ناشناخته. اگر ساحل را دریا بگیری، از حرکت می‌ایستی؛ اگر دریا را ساحل بگیری، بی‌راهنما به طوفان می‌زنی. پارو زدن یعنی خودت نیرو می‌دهی، اما مسیر با نشانه‌های واقعی کالیبره می‌شود.