اعتماد و یکرنگی

یکرنگی در دنیای دورنگ‌ها: شاید کمرنگ ولی نه دورنگ:

جالب است که از دیدگاه روانشناسی، انسان‌ها به طور طبیعی «دورنگ» هستند؛ پدیده‌ای به نام «ناهماهنگی شناختی» که در آن فرد دو باور متناقض را همزمان نگه می‌دارد و برای کاهش تنش، توجیه می‌آفریند. شاید «کمرنگ» بودن یعنی نداشتن آن توجیه‌های پرزرق و برق. به راستی، اگر دورنگی یک استراتژی بقا باشد، یک‌رنگی چه هزینه‌های پنهانی دارد؟

راهکار:

کمرنگی همیشه بد نیست؛ گاهی کمرنگ‌ها بی‌حاشیه‌ترین‌ها هستند و یکرنگی‌شان از دورنگی‌های پررنگ ارزشمندتر است. برای سنجش آدم‌ها، به جای شدت رنگ، به طیف‌هایش دقت کن.