چرا در آغوش صمیمیترینها گریه میکنیم؟:
تحقیقات نشان میدهد اشکهای احساسی حاوی هورمون پرولاکتین و اندورفین هستند که مسکن طبیعی بدناند. جالبتر اینکه مغز هنگام گریه در آغوش یک فرد مورد اعتماد، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۱۸٪ پایین میآورد. این یعنی گریه در بغل، یک مکانیسم بقای تکاملی برای ترمیم پیوندهای اجتماعی است. آیا تا به حال حس کردهای بعد از این گریه، سبکتر و به آن فرد نزدیکتر شدهای؟
راهکار:
این متن اشاره به لحظهای دارد که در آغوش امنترین فرد، اشک میریزیم. روانشناسی میگوید گریه در حضور کسی که به او اعتماد مطلق داریم، هورمون اکسیتوسین (هورمون پیوند) را آزاد میکند و استرس را تا ۴۰٪ کاهش میدهد. اگر چنین آغوشی داری، بدان که این گریه یک سمزدایی عاطفی است.