اعتماد ناقص

۹۹ درصد فروختم اما از یک درصد میترسم:

دستت رو میگیرم جز چشمام: مرز اعتماد در عشق:

تحقیقات نشون می‌ده نگاه مستقیم به چشم‌ها در مغز ما دوپامین ترشح می‌کنه و حس صمیمیت رو بالا می‌بره، اما همون نگاه می‌تونه دروغ رو هم لو بده. جالبه که در خیانت‌های عاطفی، نگاه از روی ترس از لو رفتن، اغلب کوتاه‌تر یا پرت می‌شه. پس شاید «جز چشمام» یعنی «آمادهٔ دیدن حقیقت نیستم». سوال براتون پیش اومده که چرا بعضی روابط تا جایی که چشم‌ها رو نبینن قابل تحمل‌اند؟

راهکار:

این جمله محدودیتی نمادین رو برای اعتماد ترسیم می‌کنه. شاید بهتر باشه به این فکر کنی که چرا «چشم‌ها» آخرین جایی‌اند که دست نمی‌دی؟ آیا ترس از دیدن حقیقت یا تجربهٔ خیانت قبلی باعث این مرز شده؟