اعتماد مثل سپرده

دل سپردن در روزگار بهره‌کشی عاطفی:

در اقتصاد رفتاری، «اعتماد» مثل حساب پس‌انداز عاطفی عمل می‌کند؛ اما وقتی نرخ بهره انتظارات بالا می‌رود، آدم‌ها به‌جای رابطه، معامله می‌کنند. جورج هومنز در نظریه مبادله اجتماعی می‌گوید انسان‌ها هزینه‌ها و پاداش‌ها را ناخودآگاه مقایسه می‌کنند؛ اگر سود طرف مقابل از دل شما بیشتر از هزینه‌اش باشد، رابطه را ادامه می‌دهد. به همین دلیل سپردن دل بدون قرارداد ضمنیِ امنیت، به سپرده‌ای بی‌پشتوانه شبیه می‌شود.

راهکار:

دل سپردن را می‌شود از جنس «سرمایه‌گذاری خطرپذیر» دید، نه سپرده بانکی؛ سودش بهره ثابت نیست، اما اگر دوطرفه باشد، ریسکش به عمیق‌ترین امنیت عاطفی تبدیل می‌شود.