ریسک اعتماد در عشق؛ فداکاری برای معشوق:
درواقع اعتماد کردن یک فرآیند عصبی پیچیدهست: مغز ما با ترشح دوپامین و اکسیتوسین، ریسک رو موقتاً نادیده میگیره تا پیوند عاطفی شکل بگیره. جالب اینجاست که این مکانیزم همونیه که باعث میشه انسان توانسته باشه تمدن بسازه—چون بدون اعتماد به غریبهها، هیچ همکاری گستردهای ممکن نبود.
راهکار:
این حس رو میشه از زاویهای دیگه دید: اعتماد کردن درواقع یک سرمایهگذاری عاطفیست که اگر جواب بده، عمیقترین پیوندها رو میسازه. شاید بار بعد بهجای ترس از ریسک، به ارزشی که این ریسک برای رابطه داره فکر کنی.