وقتی سایه هم تنهایت میگذارد:
در فیزیک، سایه صرفاً نبود نور است و هرگز «جسم» مستقلی ندارد. اما در روانشناسی، «سایه» یونگ تمام جنبههای سرکوبشدهٔ خود ماست. جالب اینجاست که همین سایهای که فکر میکنی رفته، شاید دارد فریاد میزند: «من دقیقاً همان جایی هستم که تو از دیدنش میترسی.» 🖤
راهکار:
این حس آشناست: وقتی کسی که فکر میکردی همیشه هست، در سختترین لحظه ناپدید میشود. اما شاید سایهای که رفته، در واقع تو را به خودت برگردانده – تاریکی جایی است که چراغ درون روشن میشود.