اعتماد به پارتنر

چرا به پارتنر اعتماد می‌کنم اما به رفیق نه؟:

مغز برای اعتماد به شریک عاطفی و دوست از دو مسیر متفاوت استفاده می‌کند: دلبستگی با اکسی‌توسین و دوستی با عمل متقابل و دوپامین. پارادوکس اینجاست که اکسی‌توسین می‌تواند تعصب به درون‌گروه را بالا ببرد؛ پس بی‌اعتمادی به «رفیق» لزوماً منطقی نیست، شیمیایی است.

راهکار:

این جمله اغلب از یک زخم مشخص در دوستی می‌آید، نه از بی‌ارزش بودن رفاقت. اعتماد مثل رمز عبور است؛ وقتی یک بار لو برود، دیگر همان رمز قبلی کار نمی‌کند. شاید مسئله «رفیق» نیست، «رفیق‌نما» است که مرز عاشقی و رفاقت را جابه‌جا کرده.