وقتی قلبت برای قاتلت میتپد: نشانههای عشق سمی:
این پارادوکس عاطفی ریشه در پدیدهای به نام «ناهماهنگی شناختی» داره: ذهن ما برای کاهش استرس ناشی از دو باور متضاد (این آدم بهم آسیب میزنه / من عاشقشم) دست به توجیه میزنه و حتی خطر رو شیرین جلوه میده. جالبه که در نوروساینس، مدارهای دوپامین در عشق پرشور و اعتیاد به مواد مخدر تقریباً یکیه—پس وقتی میگی «قاتلشه»، شاید از نظر شیمیایی هم درست میگی. سوال تاو: آیا تا حالا پیش اومده که بعد از ترک یه رابطه سمی، تازه بفهمی چقدر دروغ به خودت میگفتی؟
راهکار:
این جمله انگار از دل کسی میاد که عاشق آدمی شده که مدام بهش آسیب میزنه. شاید وقتشه از خودت بپرسی: آیا این عشق واقعیه یا فقط وابستگی به یه الگوی آشنا؟